|
Nooit Loslaten,
Kon ik je maar loslaten
En langs de andere kant weer niet
Het is al weer een hele tijd geleden
Maar altijd voel ik het verdriet.
Elke morgen
Elke middag
Elke avond
Elke dag.
Spook je rond in mijn gedachten
Telkens zie ik jou weer staan
Alsof je op mij staat te wachten
Alsof je wilt dat ik mee zou gaan.
Ik kan je niet loslaten
Ik wil het niet
Ik wil je dicht bij me
Meer vraag ik niet.
Je Vader.
Marianne,
Wat zijn de beelden verwarrend de laatste acht en een half jaar.
En jij komt daar als een beeld bovenuit en toch kan ik je niet bereiken.
Ik droom veel van je maar dan als je bij mij bent zoals ik jou
ook naar school bracht en naar de bar en altijd zei pas goed op.
Jou leven omvatte ons leven omdat jij alleen nog bij ons was.
Jou te moeten missen zonder afscheid te hebben genomen doet zo ontzettend zeer.
Je levensvlam is op een vreselijk manier gedoofd.
|
